(ово је писано у 1 ујутру…)

Сад је време да идем да спавам

Али због ове жеље да нешто напишем својот сон го кварам

Расипувам и само причина барам

Да останам будна сè дур овие мисли и чувства не ги сварам

Али то не могу сад за час

И свесна сам тога, дог пишем за нас

Мислам за мене, тука постојам само јас во ова време

Време чудно, време красно

А и после секоја секунда станува многу касно

Станува доцна, таа мисла ме клоцна

Како неродено бебе, идеи дава но се уште не е време

Не е време да откријам што сега лежи во мене

Освен едно сознание, не окрече се свет око тебе

Лаку ноч , сваку ноч

И док спаваш не заборави да своје снове сањаш

Бидејќи твоите соништа зборуваат за тебе

А тоа што тие го кажуваат ќе го слушнеш, само ако се имаш себе (си).